جوش آور محفظ های است که با تغذیه آب به درون آن به کمک یک منبع گرمایی به طور پیوسته بخار تولید می کند. در طرحهای اولیه جوش آور پوست های ساده با یک لوله تغذیه و یک خروجی بخار بودکه روی آن با آجر پوشیده می شد. سوخت در داخل پوشش دیگ سوزانده می شد، سپس جوش آورهایی طراحی شد که در آن آب از درون لوله ها و آتش از بیرون آن عبور می کرد.
امروزه اجزای اصلی جوش آور را می توان به صورت زیر نام برد:
شکل 1 - نمای کلی یک جوش آور
آبی که قرار است در جوش آور بخار شود قبلا تحت عمل
هوازدایی توسط هیدرازین یا سایر مواد شیمیایی قرار می گیرد. زیرا اگر
حبابهای هوا در این آب وجود داشته باشد حجم مفید آن کاهش می یا بد و
نتیجتاً دارای کاهش تبادل حرارت هستیم علاوه بر این امکان خوردگی در سیستم
افزایش پیدا می کند . عملیات دیگری که قبل از ورود آب به جوش آور بر روی آن
انجام می شود پیش گرم کردن آن است . این کار برای بالا بردن راندمان سیستم
انجام می شود و به این ترتیب است که آب قبل از ورود به جوش آور وارد محفظه
ای به نام اکونومایزر
(Economizer) می شود. اکونومایزر در واقع مبدل پوسته و لوله ای است که توسط
دود خروجی از کوره آب را گرم می کند. به این صورت که دود قبل از ورود به
دودکش از اکونومایزر گذشته و سیال را گرم می کند سپس از طریق دودکش به محیط
فرستاده می شود.
تقسیم بندی جوش آورها:
جوش آورها را می توان از دیدگاههای مختلف تقسیم بندی نمود. چند نوع از این تقسیم بند ی ها به طور خلاصه در زیرآورده شده است. نحوه کار بعضی از انواع رایج این جوش آورها در صفحات بعد توضیح داده خواهد شد.
به جوش آورهایی که آب داخل لوله جریان داشته باشد لوله آبی (Water Tube) گفته می شود. دسته دیگر که گازهای داغ داخل لوله جریان دارد به جوش آورهای لوله دودی (Fire Tube) معروف می باشند. به علت اینکه این جوش آورها متداول می باشند درباره آنها بیشتر به بحث می پردازیم.
شکل 2- نحوه حرکت آب، بخار وهوا در یک جوش آور
ادامه مطلب در:
http://petronet.ir/index.php?module=content&func=viewpage&pageid=341