این جوش آورها از سه قسمت دیگ بخار، کوره و مشعل تشکیل
شده اند. ساختمان آن بدین صورت است که دیگ بخار آن به صورت یک دستگاه مبدل
حرارتی پوسته و لوله است. این جوش آور بیشتر در جاهایی کار گذاشته می شود
که بخواهند از هدر رفتن گرمای حاصل از یک فعل و انفعال جلوگیری کنند(مثل
گرمای حاصل از سوزاندن گوگرد و اکسیژن برای تهیه اسید سولفوریک). در این
نوع جوش آورها گازهای گرم از درون لوله های دیگ بخار می گذرند و ضمن تبادل
حرارت با آب داخل پوسته، آب را به بخار تبدیل می کنند. در یک نوع از جوش
آورهای Fire tube، دیگ عمودی بالا خشک است. این جوش آور شامل یک پوسته
استوانه ای عمودی حاوی یک آتشدان استوانه ای و تعدادی لوله های دودی کوچک
است. گرمای ناشی از عبور آتش از ورقه های آتشدان به آب درون دیگ از طریق
تابش انتقال می یابد. گازهای داغ به سمت بالا و از میان لوله های دود به
دودکش می روند و در این میان قسمتی از گرمای خود را به فلز لوله ها می دهند
که سبب انتقال گرما به آب درون دیگ می شود . فشار این نوع جوش آورها به
ندرت از 200 psi تجاوز می کند.
مزایای جوش آورهای فایر تیوب:
هزینه ساخت جوش آورهای فایرتیوب کمتر از سایر انواع جوش آورها است، علاوه بر این، جوش آورهای فایرتیوب با داشتن سطح حرارتی مساوی آب بیشتری نسبت به سایر جوش آورها در دیگ بخار خواهند داشت. از این مولدها معمولا برای تولید حجم کم بخار استفاده می شود.
ادامه مطلب در:
http://petronet.ir/index.php?module=content&func=viewpage&pageid=343