ترانسفورماتورها را با توجه به کاربرد و خصوصیات آنها
میتوان به سه دسته کوچک، متوسط و بزرگ دستهبندی کرد. ساختمان
ترانسفورماتورهای بزرگ و متوسط بهدلیل مسائل حفاظتی و عایقبندی و امکانات
موجود، نسبت به انواع کوچک آن پیچیدهتر است. برای کم کردن تلفات آهنی
هسته ترانسفورماتور را نمیتوان بهطور یکپارچه ساخت. بلکه معمولاً آنها
را از ورقههای نازک فلزی که نسبت به یکدیگر عایق هستند، میسازند. در
ترانسفورماتورهای پرقدرت از هادیهای مسی که بهصورت تسمه هستند استفاده
میشوند و ابعاد این گونه هادیها نیز استاندارد است.
اهمیت ترانسفورماتورها در صنعت برق و شبکههای صنعتی، برکسی پوشیده نیست.
امروزه یکی از ملزومات اساسی در انتقال و توزیع الکتریکی در جهان
ترانسفورماتورها، میباشند. ترانسفورماتورها در اندازهها و توانهای
مختلفی جهت تغییر سطح ولتاژ الکتریکی بهمنظور کاهش تلفات ولتاژ در فرآیند
انتقال و توزیع انرژی الکتریکی بهکار میروند. در صنعت سیمان، بهعنوان
یکی از مصرف کنندههای بزرگ برق و استفاده از سطوح ولتاژ مختلف در آن،
استفاده از ترانسفورماتورها یکی از ارکان اجتنابناپذیر میباشد.
شرح و توصیف :
ساختمان ترانسفورماتور :
ترانسفورماتورها را با توجه به کاربرد و خصوصیات آنها میتوان به سه دسته
کوچک، متوسط و بزرگ دستهبندی کرد. ساختمان ترانسفورماتور های بزرگ و متوسط
بهدلیل مسائل حفاظتی و عایقبندی و امکانات موجود، نسبت به انواع کوچک آن
پیچیدهتر است. اجزاء تشکیل دهنده یک ترانسفورماتور به شرح زیر است:
هسته ترانسفورماتور :
هسته ترانسفورماتور متشکل از ورقههای نازکی است که سطح آنها با
توجه به قدرت ترانسفورماتور ها محاسبه میشود. برای کم کردن تلفات آهنی
هسته ترانسفورماتور را نمیتوان بهطور یکپارچه ساخت. بلکه معمولاً آنها
را از ورقههای نازک فلزی که نسبت به یکدیگر عایق هستند، میسازند این
ورقهها از آهن بدون پسماند با آلیاژی از سیلیسیم (حداکثر ۴.۵ درصد) که
دارای قابلیت هدایت الکتریکی و قابلیت هدایت مغناطیسی زیادی است ساخته
میشوند . زیاد بودن مقدار سیلیسیم، باعث شکننده شدن ورقها میشود. برای
عایق کردن ورقهای ترانسفورماتور ، در گذشته از یک کاغذ نازک مخصوص که در
یک سمت این ورقه چسبانده میشد، استفاده میکردند، اما امروز در هنگام
ساختن و نورد این ورقهها یک لایه نازک اکسید فسفات یا سیلیکات به ضخامت ۲
تا ۲۰ میکرون بهعنوان عایق بر روی آنها مالیده میشود، که باعث پوشاندن
روی ورقهها میگردد. علاوه بر این، از لاک مخصوصی نیز برای عایق کردن یک
طرف ورقهها استفاده میشود. تمامی ورقههای ترانسفورماتور دارای یک لایه
عایق هستند. در هنگام محاسبه سطح مقطع هسته باید سطح آهن خالص را منظور
کرد. ورقههای ترانسفورماتورها را به ضخامتهای 35/0 و 5/0 میلیمتر و در
اندازههای استاندارد میسازند. باید دقت کرد که سطح عایق شدهٔ ورقههای
ترانسفورماتور همگی در یک جهت باشند ( مثلاً همه به طرف بالا ) علاوه بر
این تا حد امکان نباید در داخل قرقره فضای خالی باقی بماند. لازم به ذکر
است ورقهها با فشار داخل قرقره جای بگیرند تا از ارتعاش و صدا کردن آنها
نیز جلوگیری شود.
سیم پیچ ترانسفورماتور :
معمولاً برای سیمپیچ اولیه و ثانویه ترانسفورماتور از هادیهای مسی با
عایق (روپوش) لاکی استفاده میکنند، که با سطح مقطع گرد و اندازههای
استاندارد وجود دارند و با قطر آنها مشخص میشوند. در ترانسفورماتورهای
پرقدرت از هادیهای مسی که بهصورت تسمه هستند استفاده میشوند و ابعاد این
گونه هادیها نیز استاندارد است.
سیم پیچی ترانسفورماتور به این ترتیب است که سر سیمپیچ ها را بهوسیله
روکش عایقها از سوراخهای قرقره خارج میکنند، تا بدین ترتیب سیمها، قطع
(خصوصاً در سیمهای نازک و لایههای اول) یا زخمی نشوند، علاوه بر این بهتر
است رنگ روکشها نیز متفاوت باشد تا در ترانسفورماتورهای دارای چندین سیم
پیچ، بهراحت بتوان سر هم سیمپیچ را مشخص کرد. بعد از اتمام سیمپیچی یا
تعمیر سیمپیچها ترانسفورماتور باید آنها را با ولتاژهای نامی خودشان برای
کنترل و کسب اطمینان از سالم بودن عایق بدنه و سیمپیچهای اولیه و ثانویه
آزمایش کرد.
قرقره ترانسفورماتور :
برای حفاظت و نگهداری از سیم پیچهای ترانسفورماتور خصوصاً در
ترانسفورماتورهای کوچک باید از قرقره استفاده نمود. جنس قرقره باید از مواد
عایق باشد. قرقره معمولاً از کاغذ عایق سخت، فیبرهای استخوانی یا مواد
ترموپلاستیک میسازند. قرهقرههائی که از جنس ترموپلاستیک هستند، معمولاً
یک تکه ساخته میشوند ولی برای ساختن قرقرههای دیگر آنها را در چند قطعه
تهیه و سپس بر روی همدیگر سوار میکنند. بر روی دیوارههای قرقره باید
سوراخ یا شکافی ایجاد کرد تا سر سیمپیچ از آنها خارج شود.
اندازه قرقره باید با اندازهٔ ورقههای ترانسفورماتور متناسب باشد و
سیمپیچ نیز طوری بر روی آن پیچیده شود، که از لبههای قرقره مقداری
پائینتر قرار گیرد تا هنگام جا زدن ورقههای ترانسفورماتور، لایهٔ روئی
سیم پیچ صدمه نبیند. اندازه قرقرههای ترانسفورماتورها نیز استاندارد
هستند، اما در تمام موارد، با توجه به نیاز، قرقره مناسب را میتوان طراحی
کرد.
شکل 1- نمایی از یک ترانسفورماتور
ادامه مطلب در:
http://petronet.ir/index.php?module=content&func=viewpage&pageid=612
شرکت ABB اخیرا ژنراتوری با ولتاژ بالا ابداع کرده است . این ژنراتور بدون نیاز به ترانسفورماتور افزاینده بطور مستقیم به شبکه قدرت متصل می گردد . ایده جدید بکار گرفته شده در این طرح استفاده از کابل به عنوان سیم پیچ استاتور می باشد . ژنراتور ولتاژ بالا برای هر کاربرد در نیروگاه های حرارتی و آبی مناسب می باشد . راندمان بالا ، کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری ، تلفات کمتر ، تأثیرات منفی کمتر بر محیط زیست ( با توجه به مواد بکار رفته ) از مزایای این نوع ژنراتور می باشد .
ژنراتور ولتاژ بالا در مقایسه با ژنراتورهای معمولی در ولتاژ بالا و جریان پائین کار می کند . ماکزیمم ولتاژ خروجی این ژنراتور با تکنولوژی کابل محدود می گردد که در حال حاضر با توجه به تکنولوژی بالای ساخت کابل ها میتوان ولتاژ آنرا تا سطح 400 کیلو ولت طراحی نمود . هادی استفاده شده در ژنراتور ولتاژ بالا بصورت دوار می باشد در حالیکه در ژنراتورهای معمولی این هادی بصورت مثلثی می باشد در نتیجه میدان الکتریکی در ژنراتورهای ولتاژ بالا یکنواخت تر می باشد . ابعاد سیم پیچ بر اساس ولتاژ سیستم و ماکزیمم قدرت ژنراتور تعیین می گردد . در ژنراتورهای ولتاژ بالا لایه خارجی کابل در تمام طول کابل زمین می گردد ، این امر موجب می شود که میدان الکتریکی در طول کابل محدود گردد و دیگر مانند ژنراتورهای معمولی نیاز به کنترل میدان در ناحیه انتهایی سیم پیچ نباشد .
تخلیه جزیی ( Partial discharge) در هیچ ناحیه ای از سیم پیچ وجود ندارد و همچنین ایمنی افراد بهره بردار و یا تعمیرکار افزایش می یابد . سربندی ها و اتصالات معمولا در فضای خالی مورد دسترس در محل انجام می گیرد ، بنابراین محل این اتصالات در یک نیروگاه نسبت به نیروگاه دیگر متفاوت می باشد ، اما در هر حال این اتصالات در خارج از هسته استاتور می باشد ، برای مثال اتصالات و سربندی ها ممکن است زیر ژنراتور و یا خارج از قاب استاتور ( Statorframe ) انجام گیرد . بدین ترتیب اتصالات و سربندی ها ، مشکلات ناشی از ارتعاشات و لرزش های بوجود آمده در ماشین های معمولی را نخواهند داشت .
مولد های AC یا آلترناتورها درست مثل مولدهای DC براساس
القاء الکترومغناطیس کار می کنند، آنها نیز شامل یک سیم پیچ آرمیچر و یک
میدان مغناطیسی هستند اما یک اختلاف مهم بین این دو وجود دارد ، در حالی که
در ژنراتورهای DC آرمیچر چرخیده می شود و سیستم میدان ثابت است در
آلترناتورها آرایش عکس وجود دارد.آلترناتورها یک ژنراتور ساده بدون
کموتاتور ، یک جریان الکتریکی متناوب تولید می کنند.
ژنراتور AC در دو حالت خاص با ژنراتور DC فرق می کند . پایانه های سیم پیچ
آرمیچر آن بیرون هستند . برای حلقه های لغزان جزئی شده جامد روی شفت (میله)
ژنراتور به جای کموتاتور و سیم پیچ های میدان توسط یک منبع DC خارجی تغذیه
انرژی می شود تا اینکه توسط خود ژنراتور این کار انجام شود . ژنراتور های
AC سرعت پایینی با تعداد زیادی قطب در حدود 100 قطب ساخته می شوند.
آلترناتورها با توربین های سرعت بالا راه اندازی می
شوند . فرکانس جریان گرفته شده توسط ژنراتور AC مساوی است با نیمی از تعداد
قطب ها و تعداد چرخش آرمیچر در ثانیه. بخاطر احتمال جرقه زنی بین جاروبک
ها و حلقه های لغزان و خطر شکست های مکانیکی که ممکن است سبب اتصال کوتاه
شود. آلترناتورها به یک سیم پیچ ساکن که بدور یک رتور می چرخد و این رتور
شامل تعدادی آهنربای مغناطیسی میدان هستند ساخته می شوند. اصل عملکرد آنها
نیز دقیقا" مشابه عملکرد ژنراتورهای AC توصیف شده اند.
شکل 5- ژنراتور AC
ادامه مطلب در:
http://petronet.ir/index.php?module=content&func=viewpage&pageid=609
در یک ژنراتور سنکرون یک جریان DC به سیم پیچ رتور اعمال می گردد تا یک میدان مغناطیسی رتور تولید شود. سپس رتور مربوط به ژنراتور به وسیله محرک اصلی چرخانده می شود ، تا یک میدان مغناطیسی دوار در ماشین بوجود آید. این میدان مغناطیسی ، یک ولتاژ سه فاز را در سیم پیچ های استاتور ژنراتور القاء می نماید.
در یک ماشین دو عبارت در توصیف سیم پیچ ها بسیار مورد استفاده است یکی سیم پیچ های میدان و دیگری سیم پیچ های آرمیچر. بطور کلی عبارت سیم پیچ های میدان به سیم پیچ هایی گفته می شود که میدان مغناطیسی اصلی را در ماشین تولید می نماید و عبارت سیم پیچ های آرمیچر به سیم پیچ هایی اتلاق می شود که ولتاژ اصلی در آن القاء می شود . برای ماشین های سنکرون ، سیم پیچ های میدان در رتور است.
رتور ژنراتور سنکرون در اصل یک آهنربای الکتریکی بزرگ است . قطب های مغناطیسی در رتور می تواند از نوع برجسته یا غیر برجسته باشد . قطب برجسته ، یک قطب مغناطیسی خارج شده از سطح رتور می باشد. ازطرف دیگر ، یک قطب برجسته یک قطب مغناطیسی هم سطح با سطح رتور است . یک رتور غیر برجسته یا صاف معمولا" برای موارد 2 یا 4 قطبی بکار می روند. در حالی که رتورهای برجسته برای 4 قطب یا بیشتر مورد استفاده هستند. چون در رتور میدان مغناطیسی متغیر است برای کاهش تلفات ، آن را از لایه های نازک می سازند. به مدار میدان در رتور باید جریان ثابتی اعمال شود ، چون رتور می چرخد ، نیاز به آرایش خاصی برای رساندن توان DC به سیم پیچ های میدانش دارد برای انجام این کار 2 روش موجود است :
ساختمان و اساس کار ژنراتور سنکروندر یک ژنراتور سنکرون یک جریان DC به سیم پیچ رتور اعمال می گردد تا یک میدان مغناطیسی رتور تولید شود. سپس روتور مربوط به ژنراتور به وسیله یک محرک اصلی چرخانده می شود، تا یک میدان مغناطیسی دوار در ماشین به وجود آید . این میدان مغناطیسی یک ولتاژ سه فاز را در سیم پیچ های استاتور ژنراتور القاء می نماید.
در یک ماشین دو عبارت در توصیف سیم پیچ ها بسیار مورد استفاده است: یکی سیم پیچ های میدان و دیگری سیم پیچ های آرمیچر. بطور کلی عبارت سیم پیچ های میدان به سیم پیچ هایی گفته می شود که میدان مغناطیسی اصلی را در ماشین تولید می کند.
عبارت سیم پیچ های آرمیچر به سیم پیچ هایی اطلاق می شود که ولتاژ اصلی در آن القاء می شود برای ماشین های سنکرون، سیم پیچ های میدان در رتور است.
شکل 4- ژنراتور سنکرون
رینگ های لغزان بطور کامل شفت ماشین را احاطه می کنند ولی از آن جدا هستند. یک انتهای سیم پیچ DC به هر یک از دو انتهای رینگ لغزان در شفت موتور سنکرون متصل است و یک جاروبک ثابت روی هررینگ لغزان سر می خورد . جاروبک ها بلوکی از ترکیبات گرافیت مانند هستند که الکتریسیته را به راحتی هدایت می کنند ولی اصطکاک خیلی کمی دارند و لذا روی رینگ ها خوردگی بوجود نمی آورد. اگر سمت مثبت منبع ولتاژ DC به یک جاروبک و سر منفی به جاروبک دیگروصل می شود. آنگاه ولتاژ ثابتی به سیم پیچ ، جدااز مکان و سرعت زاویه ای آن ، میدان درتمام مدت اعمال می شود. رینگ های لغزان و جاروبک ها به هنگام اعمال ولتاژ DC چند مشکل برای سیم پیچ های میدان ماشین سنکرون تولید می کنند آنها نگهداری را در ماشین افزایش می دهند ، زیرا جاروبک بایدمرتبا" به لحاظ سائیدگی چک شود.
علاوه برآن ، افت ولتاژ جاروبک ممکن است تلفات قابل توجه توان را همراه با جریان های میدان به دنبال داشته باشد . علیرغم این مشکلات رینگ های لغزان روی همه ماشین های سنکرون کوچک تر بکار می رود. زیرا راه اقتصادی تر برای اعمال جریان میدان موجود نیست .در موتور ها و ژنراتورهای بزرگ تر ، از محرک های بی جاروبک استفاده می شود تا جریان میدان DC را به ماشین برسانند یک محرک بی جاروبک ، یک ژنراتور AC کوچکی است که مدار میدان آن روی استاتور و مدار آرمیچر آن روی رتور نصب است خروجی سه فاز ژنراتور محرک یکسو شده و جریان مستقیم توسط یک مدار یکسو ساز سه فاز که روی شفت ژنراتور نصب است حاصل می شود که بطور مستقیم به مدار میدان DC اصلی اعمال می گردد. با کنترل جریان میدان DC کوچکی از ژنراتور محرک (که روی استاتور نصب می شود) می توان جریان میدان را روی ماشین اصلی و بدون استفاده از رینگ های لغزان و جاروبک ها تنظیم کرد. چون اتصال مکانیکی هرگز بین رتور و استاتور بوجودنمی آید ، یک محرک جاروبک نسبت به نوع حلقه های لغزان و جاروبک ها ، به نگهداری کمتری نیاز دارد. برای اینکه تحریک ژنراتور بطور کامل مستقل از منابع تحریک بیرونی باشد، یک محرک پیلوت کوچکی اغلب در سیستم لحاظ می گردد .
محرک پیلوت ، یک ژنراتور AC کوچک با مگنت های (آهن ربا ) دائمی نصب شده بر روی شفت رتور و یک سیم پیچ روی استاتور است . این محرک انرژی را برای مدار میدان محرک بوجود می آورد که این به نوبه خود مدار میدان ماشین اصلی را کنترل می نماید . اگر یک محرک پیلوت روی شفت ژنراتور نصب شود آن گاه هیچ توان الکتریکی خارجی برای راندمان ژنراتور لازم نیست .بسیاری از ژنراتور های سنکرون که دارای محرک های بی جاروبک هستند ، دارای رینگ های لغزان و جاروبک نیز هستند بنابراین یک منبع اضافی جریان میدان DC در موارد اضطراری در اختیار است .
استاتور ژنراتور های سنکرون معمولا" در دو لایه ساخته می شوند : خود سیم پیچ توزیع شده و گام های کوچک دارد تا مولفه های هارمونیک ولتاژ ها و جریان های خروجی را کاهش دهد .چون رتور باسرعتی برابر باسرعت میدان مغناطیسی می چرخد ، توان الکتریکی با فرکانس 50 یا 60 هرتز تولید می شود و از ژنراتور بسته به تعداد قطب ها باید با سرعت ثابتی بچرخد مثلا" برای تولید توان 60هرتز در یک ماشین دو قطب رتور باید با سرعت 3600 دور در دقیقه بچرخد . برای تولید توان 50هرتز در یک ماشین 4 قطب ، رتور باید با سرعت 1500 دور دردقیقه دوران کند.
ادامه مطلب در:
http://petronet.ir/index.php?module=content&func=viewpage&pageid=608
ژنراتورها همواره یکی از مهمترین عناصر شبکه قدرت بوده و
نقش کلیدی در تولید انرژی و کاربردهای خاص دیگر ایفاء کرده است . ساخت
اولین نمونه ژنراتور ( سنکرون) به انتهای قرن 19 برمی گردد. مهمترین پیشرفت
انجام شده در آن سال ها احداث اولین خط بلند انتقال سه فاز از لافن به
فرانکفورت آلمان بود. در کانون این تحول ، یک هیدروژنراتور سه فاز 210 کیلو
وات قرار گرفته بود. عیلرغم مشکلات موجود در جهت افزایش ظرفیت و سطح ولتاژ
ژنراتورها، در طول سال های بعد تلاش های گسترده ای برای نیل به این هدف
صورت گرفت.
مهمترین محدودیتها در جهت افزایش و سطح ولتاژ ژنراتورها ، ضعف عملکرد
سیستمهای عایقی و نیز روشهای خنک سازی بود .در راستای رفع این محدودیتها
ترکیبات مختلف عایق های مصنوعی، استفاده از هیدروژن برای خنک سازی و بهینه
سازی روش های خنک سازی با هوا نتایج موفقیت آمیزی را در پی داشت به نحوی که
امروزه ظرفیت ژنراتورها به بیش از 1600KW افزایش یافته است. در جهت
افزایش ولتاژ ، ابداع پاورفرمر در انتهای قرن بیستم توانست سقف ولتاژ
تولیدی را تا حدود سطح ولتاژ انتقال افزایش دهد. به نحوی که برخی محققان
معتقدند در سال های نه چندان دور ، دیگر نیازی به استفاده از
ترانسفورماتورهای افزاینده نیروگاهی نیست. همچنین امروزه تکنولوژی
ژنراتورهای ابررسانا بسیار مورد توجه است، انتظار می رود با گسترش این
تکنولوژی در ژنراتورهای آینده ، ظرفیتهای بالاتر در حجم کمتر قابل دسترسی
باشند.
ماشین هایی هستند که انرژی مکانیکی را از محرک اصلی به یک توان الکتریکی در ولتاژ و فرکانس خاصی تبدیل می نماید. کلمه سنکرون به این حقیقت اشاره دارد که فرکانس الکتریک این ماشین با سرعت گردش مکانیکی شفت قفل شده است ، ژنراتور سنکرون برای تولید بخش اعظم توان الکتریکی در سرتاسر جهان به کار می رود.
دو اصل فیزیکی مرتبط با عملکرد ژنراتورها وجود دارد. اولین اصل فیزیکی اصل القائی الکترومغناطیسی کشف شده توسط مایکل فاراده دانشمند بریتانیایی است. اگر یک هادی در یک میدان مغناطیسی حرکت کند یا اگر طول یا حلقه ی القائی ساکنی جهت تغییر استفاده شود، یک جریان ایجاد می شود یا القاء می شود. اگر یک جریان از میان یک کنتاکتور که در میدان مغناطیسی قرار گرفته ، عبور کند میدان ، نیروی مکانیکی بر آن وارد می کند.
ژنراتور ها دارای دو اصل هستند: قسمت ها و میدان که آهنربای الکترو مغناطیسی با سیم پیچ هایش و آرمیچر و ساختاری که از کنتاکتورحمایت می کند و کار قطع میدان مغناطیسی و حمل جریان القاء شده ژنراتور یا جریان ناگهانی به موتور را دارد است . آرمیچر معمولا" هسته ی نرم آهنی اطراف سیم های القائی که دور سیم پیچ ها پیچیده شده اند ، است .
ژنراتور ها از دو قسمت تشکیل شده اند: قسمت متحرک را
رتور و قسمت ساکن آن را استاتور می گویند . رتور ها نیز از نظر ساختمان دو
دسته اند: ماشین های قطب صاف و ماشین های قطب برجسته.
همچنین ژنراتورها بسته به آنکه نوع وسیله گرداننده رتور آنها چه نوع
توربینی باشد به صورت زیر تقسیم می شوند:
1) توربو ژنراتورها:
در این وسیله گرداننده رتور ، توربین بخار است و چون توربین بخار
جزء ماشین های تند گرد است بنابراین توربوژنراتور دارای قطب های صاف بوده و
این ماشین توانائی ایجاد دورهای بسیاربالا را در قدرت های زیاد دارد.
امروزه اغلب توربوژنراتورها را دو قطبی می سازند چون با افزایش سرعت گردش
کار توربین های بخار با صرفه تر وارزان ترتمام می شود.
شکل 1- توربوژنراتور
2) هیدرو ژنراتور ها :
در آن وسیله گرداننده رتور توربین آبی است و چون توربین آبی دارای دور کم
است بنابراین هیدروژنراتور دارای قطب برجسته بوده و دارای سرعت کم می باشد.
شکل 2- هیدروژنراتور
3) دیزل ژنراتور ها :
در قدرت های کوچگ و اضطراری وسیله گرداننده رتور دیزل است که در این مورد
هم قطب های رتور آن برجسته می باشد.
شکل 3- دیزل ژنراتور
ادامه مطلب در:
http://petronet.ir/index.php?module=content&func=viewpage&pageid=607